ห้องลอง ห้องลับ ห้องรัก 5

ตอนที่ 5

หนูเมโอะเมื่อความสาวถูกเหล่าชายโฉดพรากไป กลับมาถึงบ้านก็เอาแต่ร้องห่มร้องไห้ ถามพี่สาวอย่างไม่เข้าใจ “พี่ขา มันเกิดอะไรขึ้น? แล้วพวกมันเป็นใคร?

พวกมันเป็นใครกันคะ? แล้วทำไมพี่ถึงไปยุ่งกับพวกมัน?

แต่ไม่มีคำตอบจากพี่สาวคนสวย มีแค่คำพูดที่ว่า “ก็ฉันห้ามแล้วไง ว่าอย่าเข้าไปในร้านนั้นอีก

แล้ว หนูรินะก็เดินจากไปอย่างไม่ใยดี ปล่อยให้หนูเมโอะเจ็บช้ำน้ำใจอยู่ตามลำพัง จนหนูเมโอะอดรู้สึกไม่ได้ว่าพักหลัง พี่สาวผู้ใจดีของเธอเปลี่ยนไปจนแทบจะเป็นคนละคน

วันรุ่งขึ้น หนูรินะก็บรรจงแต่งตัวเหมือนเคย

ด้วยใบหน้าที่สงบนิ่ง เยือกเย็น

ชุดที่เธอใส่ มันไม่ใช่ชุดสำหรับคุณหนูผู้เรียบร้อยอย่างเธอ

เนื่องจากวันนี้หนูเมโอะขอหยุดเรียน เธอจึงแอบเห็นพี่สาวเธอเต็มตา

เห็นเธอแต่งกายในชุดสุดเซ็กซี่ออกจากบ้านไป

เธอนั่งคุกเข่า หมอบอย่างนอบน้อม

ต่อหน้าเจ้านายของเธอ กับลูกค้าเจ้าประจำของมัน

เธอกำลังขอร้องมัน แต่สิ่งที่เธอขอร้อง ไม่ใช่ให้มันเห็นใจเธอ แต่ให้เข้ามาจัดการเธอเร็วๆ

โดยไม่รอช้า ลูกค้าของมันก็เดินตรงไปที่เบื้องหลังเธอ จ้องมองส่วนโค้งอันงดงามของบั้นท้าย “อือม.. อย่างที่ผมบอก คุณหนูคนนี้ ระดับห้าดาวจริงๆ.. รับรองว่าเธอขายดีแน่ๆ ฮ่า..

แล้วมันก็ลงมือ ตีก้นเธออย่างรุนแรงด้วยความซาดิสต์ แต่แทนที่หนูรินะจะเจ็บปวด ใบหน้าเธอกลับเต็มไปด้วยความเสียว..

มันช่างแน่นมือถูกใจเหลือเกิน..

แล้วมันก็ตีเอาๆๆ

ก่อนที่มันจะหันมาเล่นหน้าอกเธอบ้าง (กางเกงในที่หนูรินะใส่นี่ บ๊าง บาง..)

แล้วแกล้งเธอด้วยการใช้ไข่สั่นกดเข้ากับจิมิ๊เธอนอกกางเกงใน

ก่อนจะยัดไข่สั่นเข้าไปในตัวเธอจนเธอสะดุ้งเฮือก

มันแกล้งเธอจนเธอดิ้นพราดๆ

จนสาวสวยต้องขอร้องให้มันเร่งเร็วๆหน่อย เธอจะเสร็จแล้ว

มันจึงเร่งมือยิกๆๆ..

จนในที่สุด..

หลังจากนั้น มันก็สั่งให้หนูรินะนั่งคุกเข่า

มันถอดกางเกงออก และบอกให้เธออ้าปาก

แล้วให้เธอแลบลิ้นออกมา

โดยที่มันเอาจวยของมัน ป้ายไปป้ายมาทั่วลิ้นและริมฝีปากเธอ

จนหนูรินะทนไม่ไหว ร้องขอมันว่า “ขอหนูกินเถอะค่ะ..

แล้วเธอก็อมงับมันเข้าไปในปาก

แล้วดูดกินอย่างเอร็ดอร่อย

ใช้ลิ้นไล้เลียอย่างเชี่ยวชาญ

ยิ่งดูดยิ่งมัน หนูรินะแสดงฝีมือเต็มที่ ไม่เหลือคราบคุณหนูอีกต่อไป

แล้วมันก็เร่งเครื่องโหมกระเด้าปากเธอ

จนมันทนไม่ไหว ชักจวยออกปาก

แล้วให้เธอแบมือ รอรับน้ำจากมัน

ก่อนมันจะหลั่งรดลงไปจนเต็มสองมือ

แล้วหนูรินะก็ป้ายน้ำกามคาวๆของมันไปทั่วตัวเธอ

แล้วขอบคุณมัน

ทันทีที่หนูรินะกลับบ้าน..

เธอก็พบว่าน้องสาวเธอรอเธออยู่แล้ว “พี่ไปไหนมา?.. ไม่ต้องทำไก๋หรอก หนูรู้นะว่าพี่หายไปไหนมาทั้งวัน..

พี่ไปไอ้ร้านนั้นมาใช่มั้ย?..” หนูรินะไม่ตอบ ไม่กล้าปฏิเสธ

เธอจะเดินหนีน้องสาว แต่น้องสาวยึดตัวไว้ “หมู่นี้พี่เป็นอะไรไป? ทำไมทำตัวห่างเหินเหลือเกิน..

ไม่มีอะไร” เธอตอบห้วนๆ ก่อนจะเดินหนีไป

น้องสาวรับไม่ได้ รีบมุ่งหน้าตรงไปร้านเสื้อร้านนั้น

พอเข้ามาถึงร้านก็.. “ขอหนูลองเสื้อตัวนี้นะคะ ถูกใจมากเลยค่ะ..

ห้องหลังร้าน ไอ้ชายโฉดสองคนกำลังคุยกันเรื่องธุรกิจ “ตั้งแต่ ได้หนูรินะมาเนี่ย ธุรกิจเราดีขึ้นทันตา ลูกค้าจองคิวไม่เว้นแต่ละวัน เรียกหาแต่หนูรินะกันทั้งนั้น ขนาดท่านประธานยังโทรมาเลย..

..อันนี้ก็ต้องขอบคุณแก ที่ตัดใจยกสาวคนรักให้กับธุรกิจของเรา..” มันบอก

แต่ในขณะที่พูดคุยกันอยู่นั้น ไฟในห้องลองเสื้อก็เปิดขึ้น..

หนูเมโอะเข้ามาในห้องก็ถอดเสื้อทันที ทั้งๆที่รู้อยู่ว่าเบื้องหลังกระจกต้องมีผู้ชายแอบดูอยู่แน่

แล้วเธอก็พูดกับกระจก “ฉันขอร้องละ อย่าพรากพี่สาวไปจากฉันเลย ไม่ว่าพวกแกให้เธอทำอะไร ฉันขอร่วมทำด้วยคน..

….

ชะตากรรมของพี่น้องสองสาวยังไม่สิ้นสุดแค่นี้ แต่จะเป็นอย่างไรต่อนั้น ติดตามตอนสุดท้ายได้ครับ..

This entry was posted in AV and tagged , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s