34

    เมื่อหันมามอง แอนก็เห็นชายหน้าเกเรที่เธอไม่มีวันลืม ยืนยิ้มอย่างลิงโลด
    สาวสวยหน้าชาขึ้นมาทันที ตั้งแต่เธอตัดขาดกับเจตต์ ก็ไม่คิดว่าจะได้เจอเต้อีก เต้ผู้เคยป้อนท่อนเอ็นใส่เธอจนแทบสำลักความสุขมาแล้ว แค่คิด แอนก็รู้สึกหว่างขาเธอเปียกชื้นขึ้นทันใด ท่อนเนื้อมหึมาที่มีฤทธิ์ร้ายเหลือของเขายังตามหลอกหลอนเธออยู่ แอนไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมชายที่เธอพบเจอแค่ไม่กี่ชั่วโมง ถึงมีอิทธิพลต่อจิตใจเธอขนาดนี้?
    แล้วเธอก็นึกขึ้นได้ สงสัยหวานเจอพี่เต้นี่เอง ถึงได้หงุดหงิดรีบกลับบ้าน
    กำลังคิดๆอยู่ดีๆ สาวสวยก็สะดุ้งเฮือกเมื่อเต้ลูบเบาๆที่ต้นคอขาวผ่องของเธอ แล้วกระซิบข้างหู
    “พี่คิดถึงน้องแอนจัง น้องแอนคิดถึงพี่มั้ย?”
    แอนรู้สึกเสียววูบ ไม่กล้าตอบอะไรออกไป ก้มหน้างุดด้วยความอับอาย ใจสั่นหวิว เธอควรจะรีบกลับบ้านแบบหวาน แต่.. แต่..
    เต้เห็นแอนไม่ตอบ ก็หอมเบาๆที่ผมสลวยนั้น มือหยาบลูบไล้ลงไปที่บั้นท้ายงามงอน
    “วันนี้น้องแอนของพี่สวยจังเลยครับ มากับใครเหรอครับ?”
    แน่ะ น้องแอนของพี่อีกคนแล้ว เธอคิด แต่ก็จริงอีกเช่นกัน
    แอนที่ตอนนี้หน้าแดงระเรื่อ เงยหน้าขึ้นแล้วพูดเสียงสั่น “มากับเพื่อนค่ะ แล้วพี่เต้ละคะ? มากับใคร?”
    “พี่ก็มากับเพื่อนครับ แต่พวกมันทิ้งพี่กลับบ้านหมด น้องแอนมานั่งเป็นเพื่อนพี่ก่อนนะ อย่าปล่อยให้พี่นั่งเหงาคนเดียวนะครับ” น้ำเสียงนั้นออดอ้อน แต่มือจูงร่างงามให้เดินตามมาโดยไม่รอคำตอบ แอนเดินตามอย่างว่าง่าย ตัวอ่อนระทวยเหมือนคนโดนมนต์สะกด เต้แหวกฝูงชนจนมาถึงโต๊ะมันที่อยู่คนละฝั่งร้านกับโต๊ะฝน บนโต๊ะมีแก้วเหล้ากับถังน้ำแข็งวางอยู่เรี่ยราด บ่งบอกว่าก่อนหน้านี้นั่งกินกันหลายคน เต้กระดิกนิ้วเรียกบ๋อยขอแก้วเปล่าอีกใบ
    แล้วมันก็ดึงร่างงามงอนของแอนให้ทรุดนั่งลงบนตัก ก้นนุ่มนิ่มในชุดผ้าเนื้อบางของแอนนั่งกดทับลงบนตักแข็งๆอุ่นๆของเต้ แล้วเต้ก็ใช้สองแขนตวัดโอบรอบเอวอย่างคนสนิทสนม
    “อุ๊ย!” แอนอุทานเบาๆ ไม่คิดว่าเต้จะมาไม้นี้แต่ไม่รู้เพราะเหตุไร เธอจึงไม่ขัดขืนเขา เต้กอดรัดร่างงามตรงหน้าแน่นขึ้น ใบหน้าของเต้ อยู่พอดีกับไหล่ขาวเนียนของแอน ชายหนุ่มวางคางลงไปบนไหล่นั้น หันไปหยิบแก้วเหล้าที่บ๋อยรินชงให้ แล้วยกให้แอน
    “น้องแอน ดื่มเป็นเพื่อนพี่นะ”
    แอนรับแก้วเหล้ามาอย่างว่าง่าย แล้วกระดกเข้าไปทีครึ่งแก้วด้วยความเขิน ก่อนจะทำหน้าเบ้เพราะความขมจากเหล้าผสมเป๊บซี่ที่ใส่เหล้าอย่างหนักมือโดย บ๋อยผู้รู้ใจเต้เป็นอย่างดี
    เต้จุดบุหรี่สูบอย่างคนอารมณ์ดี เขารู้ดีว่ามีสายตาชายหนุ่มอีกหลายคู่จับจ้องอยู่ที่เรือนร่างงามบนตักเขาตา เป็นมัน เรียวขาขาวโพลนที่โผล่พ้นขอบกระโปรงบานสั้นสะท้อนแสงไฟวูบวาบงามจับตา ยากที่ชายใดจะอดใจไม่เหลียวมอง
    เต้เลยแกล้งผู้ชายเหล่านั้นด้วยการใช้มือหยาบลูบไล้ที่ขาขาวผ่อง แล้วเลิกกระโปรงให้ร่นสูงขึ้นไปอีกทำเอาหนุ่มแถวนั้นตาเหลือกกันเป็นแถว ส่วนใบหน้าที่ซุกไซร้ตรงซอกคอก็สูดกลิ่นหอมของสาวรุ่นเต็มปอด แอนขนลุกชัน มือหยาบปลุกอารมณ์สาวในตัวเธอจนเริ่มเดือด สะโพกงามงอนบดเบียดตักชายหนุ่มโดยอัตโนมัติ
    “แอนตัวหอมจังเลยครับ” เต้ชมจนแอนเขินต้องยกเหล้าขมขึ้นดื่มดับความอายอีกอึกใหญ่
    แต่ก่อนที่เต้จะทำอะไรมากไปกว่านั้น..
    “หวัดดีครับ พี่เต้” เสียงเด็กหนุ่มคนหนึ่งตรงหน้าโต๊ะดังขึ้น เต้เงยหน้าขึ้นมองคนทักก็เห็นเด็กหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกับเขาสามคน แถมหน้าตาเกเรพอกัน ยืนยิ้มแฉ่งเห็นฟันขาวจั๊วะอยู่ตรงหน้า
    “อ้าว.. ไอ้อาร์ม ไหนมึงบอกกลับบ้านแล้วไง?” เต้เสียงดุ รู้สึกรำคาญที่มีคนมาขัดคอ
    “ก็กำลังจะกลับพอดีครับ แต่พอดี.. พอดีเห็นเสียก่อน..” อาร์มบุ้ยใบ้มาทางสาวสวยที่นั่งอยู่บนตักเต้ อีกสองหนุ่มที่ยืนอยู่ใกล้ๆก็พยักหน้าตาม แล้วเดินเข้ามาหยิบแก้วเหล้าที่วางทิ้งบนโต๊ะไปชงกันต่อ
    “เฮ้ย พวกมึงจะกลับก็รีบกลับไปสิ” เต้ดุ
    “ไม่ละครับ ขอผมอยู่เป็นเพื่อนพี่ต่อนะครับ” ไอ้ต้อ หนุ่มที่กำลังรินเหล้าบอก ทุกคนเลยรีบพูดตาม ขอผมอยู่เป็นเพื่อนพี่ต่อๆ จนไอ้เต้ทำหน้าเบื่อหน่าย คร้านจะไล่อีก
    “น้องแอน นี่เพื่อนพี่ คนนี้อาร์ม” แอนหันมามองเด็กหนุ่มที่แก่กว่าเธอราวๆสี่ปี ใบหน้าดูเรียบร้อยแต่นัยตาดูเกเร “สวัสดีค่ะ พี่อาร์ม” สาวสวยยกมือไหว้
    “นี่ไอ้ต้อ” เต้พูดถึงเด็กรุ่นราวคราวเดียวกับอาร์ม ตัวผอมและผิวดำ ท่าทางเหมือนคนสูบบุหรี่จัด “สวัสดีค่ะ”
    “ส่วนนี่ชื่อไอ้ห่า” เต้ล้อมัน “ผมชื่อหาญครับ” หนุ่มรูปร่างอ้วนท้วม พุงพลุ้ยเหมือนคนแก่ หน้าตาเรียบร้อยกว่าคนอื่นๆรีบแนะนำตัว แอนไหว้ทุกคนอย่างนอบน้อม
    “นี่น้องแอน
    ทุกคนทำปากอ้อ กวาดสายตามองสาวสวยที่กำลังคอพับคออ่อนตรงหน้าแล้วยิ้มกริ่ม เลียริมฝีปากกันทุกคน พวกมันรู้จักเธอดีจากกิตติศัพท์ที่ไอ้เต้ไปโพนทะนาไว้ ถึงใบหน้าสุดสวยและลีลาอันเร่าร้อนจนทุกคนอยากเจอตัวจริงไปตามๆกัน เมื่อได้มาเห็นกับตาในชุดสุดเซ็กซี่ ยิ่งรู้สึกว่าคำชมของเต้ยังน้อยไปด้วยซ้ำ
    พวกนี้คบเต้เพียงหวังเที่ยวหวังเจอสาวเท่านั้น ไม่ได้มีความผูกพันอะไรลึกซึ้งไปกว่านั้น จึงไม่นึกเลยว่าจะมีวันนี้ วันที่ได้เจอของรางวัลชิ้นใหญ่สุดในชีวิต
    ภายใต้นัยตาที่ยิ้มแย้มเสแสร้งชวนเธอคุยของทุกคน จึงมีแต่ความหื่นกระหาย..

    เต้ที่ได้สัมผัสความนุ่มนิ่มหอมกรุ่นของร่างงามตรงหน้าจนเริ่มมีอารมณ์ ไม่สนใจหนุ่มทั้งสามอีกต่อไป เขาแทบอยากลงมือฟัดแอนตรงหน้าเสียเดี๋ยวนั้นถ้าทำได้ แต่ขณะที่เขากำลังมัวเมาอยู่กับเนื้อตัวนุ่มนิ่มของแอนนั้น..
    “อ้าว หนีมาอยู่นี่เอง ตามหาซะตั้งนาน” เสียงฝนดังลั่นแข่งกับเสียงดนตรีในผับ เล่นเอาทุกคนชะงักหมด โต๊ะข้างๆหันมามองเป็นตาเดียว “แอน แอน พี่บอยเขาจะกลับแล้ว ไปกันได้แล้ว..” ฝนมายืนตรงหน้า เธอช๊อกที่เห็นเพื่อนสาวผู้เรียบร้อยนั่งอยู่บนตักชายแปลกหน้า แถมมีหนุ่มๆนั่งอยู่ด้วยเป็นโขยง “ไป แอน ลุกเร็ว” ฝนเร่ง
    “ค่ะ” แอนที่เริ่มเมามายจนเกือบไร้สติ รับคำ ลุกขึ้นด้วยความโล่งใจ แต่เต้กดไว้
    “คือแอนเขาอยากนั่งกินเหล้ากับพวกพี่ต่อน่ะครับ ถ้าน้องไม่รังเกียจ มานั่งกินด้วยกันก็ได้ครับ” เต้บอก
    “ไม่สะดวกค่ะ แฟนจะกลับบ้าน ไป เร็ว แอน
    เต้เริ่มรำคาญ “น้องแอนเขาอยากอยู่กับพวกพี่ต่อนะครับ น้องแอนเขาสนิทกับพวกพี่ดี เดี๋ยวเสร็จแล้วพี่จะพาส่งกลับบ้านเอง จริงไหมครับ แอน?” เต้หันมาถามแอน
    “จริงเหรอแอน?” ฝนถาม เธอกลัวจะมีเรื่องจึงหวังใช้คำปฏิเสธของเพื่อนเป็นข้ออ้างลากแอนออกไป
แอ นอึกอัก พูดอะไรไม่ถูก ใจหนึ่งก็อยากลุกหนีแต่ไม่มีเรี่ยวแรง อีกใจก็อยากนั่งต่อ เพราะได้สัมผัสเอ็นท่อนใหญ่ของเต้แล้วมันรู้สึกดียิ่งนัก
    “แอนจะอยู่ต่อหรือจะกลับกับเรา?” ฝนเร่ง
    อะไรไม่รู้ ดลใจให้แอนตอบออกไป
    “เดี๋ยวแอนให้พี่เต้ไปส่งบ้านค่ะ”
    “เห็นไหมครับ” เต้พูดเสียงดังอย่างผู้ชนะ ท่ามกลางความโล่งอกของพวกเพื่อนๆมันที่นั่งลุ้นอยู่
    ฝนขัดใจ แต่เธอทำอะไรไม่ได้เพราะเป็นความปรารถนาของแอนเอง ได้แต่สะบัดก้นออกไปด้วยความโกรธ “ตามใจ!

    เต้ส่งซิกให้ไอ้ต้อตามออกไปดูว่ากลับกันจริงไหม มันเห็นฝนยืนทะเลาะกับบอยที่คอยอยู่ที่รถสักพักก่อนทั้งคู่จะขึ้นรถขับออกไป
    พอมันมาบอกเต้ เต้ก็ยิ้มกริ่ม
    “งั้นเราไปกันบ้าง ไปกันครับ แอน” มันบอกสาวสวย
    “ไปไหนคะ?” สาวสวยถามด้วยเสียงอ้อแอ้ของคนเมาจัด
    “เดี๋ยวก็รู้ครับ” สายตาไอ้เต้เป็นประกาย
    มันหิ้วปีกสาวสวยออกจากร้านโดยมีพรรคพวกขนาบข้าง ตรงมาที่รถเบนซ์สีดำคันใหญ่ที่จอดสงบนิ่งอยู่
    เต้โยนกุญแจให้อาร์มเป็นคนขับ แล้วไล่ต้อกับหาญไปนั่งรวมกันข้างหน้า เปิดทางให้มันนั่งเบาะหลังกับแอนแค่สองต่อสอง
    “ไปไหนดีครับ พี่เต้?” อาร์มถาม ลุ้นระทึก เต้เพียงแต่โบกมือเป็นสัญญาณให้ขับไปเรื่อยๆก่อนเพราะมันเองก็ยังนึกไม่ออก
    แล้วรถเก๋งคันโตก็พานักศึกษาสาวสวยผู้กำลังเมามายขาดสติ เคลื่อนออกสู่กรุงเทพยามราตรี ไปกับหนุ่มโฉดกลัดมันอีก 4 คน

 

(Preview นิยายหวานซ่อนเปรี้ยวของเราจบที่ตรงนี้นะครับ จะไม่มีการลงต่อแล้ว เดี๋ยวผมพอใจกับนิยายเมื่อไร ก็จะประกาศให้ทราบกันถึงวิธีการสั่งซื้อครับ)

This entry was posted in หวาน ซ่อน เปรี้ยว. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s