32

(ขอข้ามตอนที่ 30 กับ 31 ไปเลยนะครับ)

แม้คราบคาวจะล้างออกหมด แต่ภาพยังตามหลอกหลอนแอนตลอด ภาพเอ็นท่อนยักษ์ของเต้ที่ชี้ตรงหน้า ภาพเธอถูกรุมเสพสมโดยชายหนุ่มสองคนอย่างกลัดมัน ภาพท่อนเอ็นชักเข้าชักออกทั้งที่ปากและอวัยวะเพศเบื้องล่างเธออย่างพร้อม เพรียงกัน
ช่างเป็นภาพที่น่าอดสูเหลือเกิน..
แต่ในขณะเดียวกัน มันก็มีบางอย่างอยู่เหนือความอดสู บางอย่างที่เธอไม่เข้าใจ แอนเริ่มสังเกตุว่าช่วงหลังมานี้ ตั้งแต่เธอมีอะไรกับพี่เจตต์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ตั้งแต่หลังเธอถูกรุมเป็นต้นมา ร่างกายตัวเองเกิดความเปลี่ยนแปลงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เปล่า! เธอไม่ใช่เพิ่งโตเป็นสาว เธอเป็นสาวเต็มตัว มีเมนส์มานานแล้ว แต่มันมีบางอย่างใหม่กว่านั้นเพิ่งเกิดขึ้น มันเหมือนร่างกายสาวแรกรุ่นของเธอเริ่มสมบูรณ์ขึ้น อกอวบอิ่มขึ้น เต่งตึงขึ้นหลังโดนมือชายเฟ้นฟอน สะโพกผายขึ้น แน่นขึ้นหลังโดนกระแทกกระทั้น หากเปรียบกายเธอเป็นทุ่งหญ้า เมื่อก่อนมันก็เป็นทุ่งหญ้าซาวาน่าที่แห้งแล้ง แต่หลังได้รับฝน มันกลายมาเป็นทุ่งหญ้าที่ชุ่มชื้น เติบโตขึ้น ทุกอย่างผลิงามกว่าเก่า เหมือนเช่นร่างกายสาวของเธอที่ผลิบานตึงเปรี๊ยะไปทุกอณูในตอนนี้ มีชีวิตชีวาโลดแล่นอยู่ในกายจนแค่เห็นกล้ามเนื้อผู้ชาย กุลสตรีสาวอย่างเธอก็ถึงกับอดใจสั่นไหวเสียไม่ได้
เมื่อเคยโดนฝน มันย่อมขาดฝนไม่ได้อีก แต่ในเมื่อแอนไม่ยินยอมพร้อมใจพลีกายให้พี่ต้น ชายคนรัก เพราะเธอยังอยากเป็นสาวเลอค่าผู้สูงส่งของเขาต่อไป แล้วแอนก็บอกตัดขาดเจตต์ชายชู้ไปเรียบร้อย แล้วเธอจะไปหาแหล่งฝนจากไหน?
แอนเลยพบว่าสองสามวันหลัง เธอทำสิ่งที่ไม่เคยทำมาก่อนในชีวิต นั่นคือช่วยตัวเองทุกวันตอนอาบน้ำ ยามสายน้ำฝักบัวอุ่นๆพุ่งกระทบตัว มันทำให้เธออดคิดไปถึงมือไม้อุ่นๆของชายหนุ่มที่กำลังป้ายป่ายไปมาบนเนื้อ ตัวเธอไม่ได้ ความคิดนี้ทำให้เธอสยิวจนขนลุกซู่ ต้องช่วยตัวเองดับร้อนทุกวัน
เธอสับสนว่าทำไมสิ่งที่น่าอดสู น่าขยะแขยง น่ารังเกียจที่เกิดขึ้นกับเธอในวันนั้น ถึงทำให้เธอมีชีวิตชีวา เร่าร้อนได้ขนาดนี้?
แม้แต่ชุดนักศึกษาที่สวมใส่ บางวันแอนก็เลือกตัวที่สั้นที่สุดมาใส่อย่างจงใจ ตัวที่เมื่อก่อนเธอลองใส่ตามสมัยนิยมอยู่แค่วันเดียวแล้วทนไม่ได้ อับอาย จนต้องเก็บมันไว้ด้านในสุดของลิ้นชัก
แม้แต่ฝนยังสังเกตุเห็นความเปลี่ยนแปลงของแอน และทักทันทีที่เห็นเธอนุ่งกระโปรงสั้นผิดปรกติ แอนเองได้แต่แก้ตัวขวยเขินว่าเอากระโปรงตัวอื่นไปซักหมด ซึ่งฝนไม่เชื่อแต่ไม่ต่อล้อต่อเถียง ฝนคิดว่าเป็นเพราะแอนเปลี่ยนใจไปรักเจตต์มากกว่า เลยมีพฤติกรรมเปลี่ยนไป

ฝนต้องการรู้ความจริงให้ได้ เธอเลยพยายามดักรอหวานตามชั้นเรียนแต่หวานมาเรียนและกลับตามใจตัวเอง ฝนดักรออยู่หลายวันก็ไม่พบ เลยเปลี่ยนแผนใหม่ เช้าวันศุกร์ เธอมามหา’ลัยแต่เช้ากว่าปรกติ คราวนี้มันได้ผล
หวาน!” ฝนร้องเรียกเสียงดังเมื่อเห็นหวานกำลังเดินเข้าประตูมหา’ลัยด้านหลัง “เรามีเรื่องจะคุยด้วยหน่อย” ฝนพูดอย่างกระหืดกระหอบหลังวิ่งตามมาจนทัน
ทั้งคู่ไปนั่งที่ซุ้มเก้าอี้ตัวโปรดที่ไม่ได้นั่งด้วยกันมานาน
“เธอเลิกกับเจตต์แล้วหรือ?” ฝนถามตรงๆซึ่งทำเอาหวานถึงกับอึ้งไป ไม่แน่ใจว่าฝนรู้เรื่องส่วนตัวที่เธอไม่เคยบอกใครได้อย่างไร?
หวาน สาวสวยผู้เมื่อก่อนเป็นคนร่าเริง มีนัยตาเจ้าชู้ นิสัยก้อร่อก้อติก เดี๋ยวนี้กลายเป็นคนเฉยเมย เก็บตัว เต็มไปด้วยความลับในใจ เธอมองฝนอย่างแปลกใจ ระคนสงสัย คล้ายจะถามกลับว่าใครบอกเรื่องนี้กับเธอ?
เพราะแอนใช่ไหม?” ฝนถามต่ออย่างตรงประเด็น หวานฟังแล้วยิ่งประหลาดใจจนตาโต แต่แล้วเธอก็ขำ “แอนเค้ามาเกี่ยวอะไรกับพี่เจตต์?” เธอแกล้งพูดไปอย่างนั้นทั้งๆที่รู้ดีว่าแอนกับเจตต์เกี่ยวพันกันแน่ ทำไมเธอจะไม่รู้ เธออยู่ในเหตุการณ์ตอนเจตต์โทรหาแอนด้วยซ้ำ
เพียงแต่เธอไม่เชื่อว่าแอนจะมีความรู้สึกอะไรกับคนที่บังคับเธอ
“อ๋อ เปล่า” ฝนเห็นว่าตัวเองเดาผิดก็รีบกลบเกลื่อน ไม่น่าพลั้งปากออกไปตรงๆเลยเรา แต่แล้ว ฝนก็อดพูดต่อไม่ได้..
“..คือฉันเห็นพี่เจตต์เขามารับแอนที่นี่นะ”
คำพูดนี้ทำเอาหวานตาค้าง ..นี่เป็นเรื่องที่เธอคาดคิดไม่ถึง เธอจำได้ว่าพี่เจตต์เป็นคนคาดคั้นให้แอนไปหาที่ห้อง แถมยังพูดเป็นทำนองว่าเจอกันครั้งนั้นแค่ครั้งเดียว แล้วทำไมมันถึงพัวพัน เลยเถิดขนาดมารับมาส่งกันที่มหา’ลัยได้?
หรือว่าเดี๋ยวนี้แอนกับเจตต์เป็นแฟนกัน?
ไม่มีทาง แอนไม่ทรยศพี่ต้นแน่..
แต่ถ้าเจตต์ตามตื๊อแอนจริง เธอควรจะต้องเตือนแอนไว้หน่อย เกี่ยวกับเจตต์ และแน่นอน เกี่ยวกับเต้..
“แน่ใจหรือ?” หวานถามฝน เธอต้องการคำยืนยัน ฝนพยักหน้ารับ หวานเริ่มคิดได้ว่าตัวเองไม่น่าเอาแต่หลบหน้าหลบตาเพื่อนเสียตั้งนานเลย ถ้ารู้เรื่องนี้แต่แรก จะได้รีบเตือนแอน ตอนนี้ยังทันมั้ยนะ?
แต่แล้ว อะไรบางอย่างก็แว่บเข้ามาในสมองหวาน บางอย่างที่เธอไม่ได้ตั้งใจคิด แต่มันแวบขึ้นมาเอง
..หรือแอนคือตัวการแย่งพี่เจตต์ไปจากเรา?
ช่างเป็นความคิดที่ไร้เหตุผล เธอเองก็ได้ยินกับหู รู้ว่าพี่เจตต์เป็นคนหลอกแอนไปหาที่ห้อง และรู้โดยไม่ต้องมีใครบอกว่าวันนั้นจะจบลงอย่างไร
แต่ความคิดนั้นกลับไม่ยอมหายไปจากสมอง ความคิดที่ว่ามันไม่ใช่ความผิดของเธอ แต่ต้องเป็นความผิดของคนอื่น
เพราะแอนเองหรือนี่.. พี่เจตต์ถึงเบื่อหน่ายเรา ยกเราให้พี่เต้?..
ฝนเมื่อเห็นหวานทำหน้าหมกมุ่นครุ่นคิดไปมา เหมือนคนงงๆ จึงรีบเปลี่ยนเรื่องเพราะเข้าใจว่าหวานไม่รู้เรื่องแอนกับเจตต์แน่ ถึงได้ทำหน้างงขนาดนั้น “เดี๋ยวนี้เธอเป็นอะไรฮึ หวาน? หลบหน้าหลบตาเพื่อนๆ มีเรื่องอะไรกลุ้มใจก็บอกมาได้นะ เราจะได้ช่วยกัน”
คำพูดนี้กระทบอารมณ์หวานอย่างแรง เธอห่างเหินเพื่อน และถูกชายคนรักทอดทิ้ง พอได้ฟังคำพูดเป็นห่วงเป็นใย เต็มไปด้วยมิตรภาพก็ซาบซึ้งใจ รีบตีสีหน้าใหม่ให้ดูดีขึ้น “ไม่มีอะไรหรอก แค่ปัญหาส่วนตัวเล็กน้อยเท่านั้น ตอนนี้ไม่มีอะไรแล้ว” เธอฝืนยิ้มออกมาเป็นครั้งแรก
ยิ้มหวานอันเป็นเอกลักษณ์ของหวาน เมื่อปรากฏขึ้นบนใบหน้า ก็ทำให้ฝนคลายใจ เธอยื่นมือออกไปกุมมือเพื่อนรักแผ่วเบา “เราเป็นเพื่อนกัน เราไม่ทอดทิ้งกันนะ หวาน ถ้าหวานมีปัญหา..” หวานส่ายหน้าให้รู้ว่าไม่มี นัยตายืนยันหนักแน่น “งั้นเย็นนี้เราไปฉลองกันมั้ย? ไม่ได้เที่ยวกลางคืนด้วยกันมานานแล้ว” ฝนรีบเอ่ยชวนเพราะรู้ว่าหวานเป็นคนชอบเที่ยวกลางคืน
“เราไม่..” หวานจะรีบปฏิเสธแต่แล้ว..
ฉลองอะไรกันเหรอ?
เสียงใสๆดังมาจากด้านหลัง เมื่อฝนหันกลับไปก็เห็นแอนกำลังเดินตรงมา เดี๋ยวนี้เวลาเดิน สะโพกอวบของแอนจะยักย้ายอย่างที่เจ้าของไม่รู้ตัว แต่คนอื่นมองเห็นแล้วอยากจับหมับเข้าให้ แม้กระทั่งเพื่อนผู้หญิงด้วยกันอย่างฝนในเวลานี้
“สวัสดีจ้ะ หวาน หายไปไหนตั้งนาน?” แอนทักขึ้นเมื่อเดินมาถึงที่โต๊ะ หวานมองแอนแล้วฝืนยิ้ม สายตาอดเหลือบมองกระโปรงที่สั้นกว่าปรกติของแอนนิดนึงไม่ได้ “หวัดดีจ้ะ ไม่ได้หายไปไหนหรอก” ฝนแอบดูคู่นี้ทักทายกัน เห็นต่างคนต่างมองหน้ากันไม่สนิทเหมือนปาก เธอคิดว่าถ้าให้ทั้งคู่มีโอกาสคุยกันต่อหน้าน่าจะดีสุด เลยเสนอไอเดียต่อ
“คืนนี้ไปเที่ยวกันนะ แอน หวานเค้าก็ไปด้วย” ฝนรีบอ้างหวาน “พอดีคืนนี้พี่บอยชวนชั้นไปเดอะสตาร์ เราไปด้วยกันหมดนะ” พี่บอยคือแฟนหนุ่มของฝน ผู้ที่เธอชอบบ่นให้เพื่อนๆฟังเสมอ
“หวานไปเหรอ?” แอนถามหวาน หวานยังมีสีหน้าลังเล แต่ก็จำใจพยักหน้ารับเพราะเธอไม่รู้จะปฏิเสธเพื่อนอย่างไร
“ไปนะ แอน” ฝนหันมาหาแอน ได้อยู่ด้วยกัน เรื่องทุกอย่างน่าจะกระจ่างชัดขึ้น เธอคิด
แต่แอนกลับไม่แน่ใจ เพราะพรุ่งนี้สิบโมง พี่ต้นจะมารับเธอไปเที่ยวปราณบุรีกับครอบครัว
“ไปนะ ไม่ได้เที่ยวพร้อมหน้าพร้อมตากันตั้งนานแล้ว” ฝนคะยั้นคะยอต่อ
“แต่.. แต่พรุ่งนี้เรามีนัดกับพี่ต้น” แอนไม่แน่ใจ ใจก็อยากไป เธอมีเรื่องอยากคุยกับหวานเหมือนกัน เรื่องที่เธอเห็นในหนัง แต่อีกใจก็กลัวว่าเดี๋ยวเกิดกลับดึกดื่น พรุ่งนี้จะมีแรงเที่ยวกับแฟนหนุ่มไหม?
“น่า กลับไม่ดึกหรอก” ฝนพูดเหมือนรู้ทันว่าแอนคิดอะไรอยู่
โอเช” แอนพูดเหมือนเด็กๆ ทำเอาเพื่อนๆยิ้มแย้ม แม้แต่หวานที่นั่งขรึมอยู่ตลอดยังอดขำไม่ได้

รถโตโยต้าสีเงินคันโตของบอย แฟนหนุ่มของหวาน จอดติดเครื่องอยู่หน้าบ้านแอน รอสาวสวยที่กำลังแต่งตัวอยู่ในบ้าน
“ทำไมช้าจังนะ …แต่งตัวกันเก่งๆ ทั้งน้านนน เพื่อนชั้น” ฝนลากเสียง เหมือนจะล้อเลียนกระทบหวานที่นั่งอยู่เบาะหลัง เพราะก่อนหน้าที่จะมารับแอน ฝนก็ต้องไปรอที่หน้าบ้านหวานเกือบครึ่งชั่วโมง
พูดยังไม่ทันขาดคำ ประตูหน้าบ้านของแอนก็เปิดออก ทั้งสามหันไปมองเป็นตาเดียว ฝนกับหวานเห็นแอนแล้วได้แต่ทึ่งในความสวยสดของเพื่อนสาว แต่บอย แฟนหนุ่มของฝนถึงกับอึ้ง ที่เห็นสาวสวยในชุดสายเดี่ยวสีดำ เนื้อผ้าบางเบาราวจะล่องลอยได้ มีแถบสีขาวเล็กๆคาดเป็นลายให้น่ารักตรงส่วนเกาะอก ตัวชุดเย็บเข้าเอวจนขับเน้นเอวคอดกิ่วของแอน แต่ที่เด็ดสุดคือส่วนกระโปรงซึ่งเป็นกระโปรงปลายบานและสั้น ยาวแค่ครึ่งต้นขาจึงเห็นต้นขาอ่อนขาวดังกับหยวกของเธอชัดเจน นั่นเป็นเวลาปรกติ ถ้าเป็นเวลาลมพัดคงเห็นไปถึงไหนต่อไหน เรียกว่าเป็นกระโปรงที่เห็นแล้วชวนจินตนาการล้วงลึกอย่างที่สุด
นี่เป็นกระโปรงที่พี่ต้นซื้อให้เธอตอนจีบกันใหม่ๆเพราะหวังแต๊ะอั๋งเธอ แต่หลังจากแอนโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงที่ต้นพยายามล้วงเข้าใต้กระโปรง (โถ ใครเห็นแล้วจะทนไหว?) ต้นก็ไม่เคยกล้าละลาบละล้วงกับแอนอีกเลย
วันนี้ความคึกอะไรเป็นเหตุให้แอนกล้าหยิบมาใส่อีกครั้ง แม้แต่ตัวเธอเองก็ไม่กล้าคาดเดา
เพี๊ยะ!
เสียงฝนตบหัวบอย แฟนหนุ่มที่มองแอนจนปากค้าง ดังลั่นรถ หวานที่นั่งหน้าเฉยมาตลอดยังอดขำไม่ได้
“มองอยู่ได้ นั่นเพื่อนชั้นนะ”
“จ้าๆ มองเฉยๆก็ไม่ได้”
“รีบไปได้แล้ว เดี๋ยวไม่มีโต๊ะนั่ง”

คนเยอะจังเนอะ
แอนขยับตัวไปกรอกเสียงข้างหูเพื่อน แข่งกับเสียงดนตรีสดที่กำลังเล่นอยู่ในเดอะสตาร์อย่างเมามันส์ เสียงเพลงที่ดังเร้าใจ บรรยากาศผับที่มืดสลัว ควันที่ลอยคลุ้งตลบอบอวลไปทั่วกลับทำให้อดีตกุลสตรีอย่างแอนคึกคัก กระฉับกระเฉงเกินหน้าเกินตาเพื่อนสาวอีกสองคนซึ่งเป็นนักเที่ยวเก่า
กว่าที่สามสาวกับอีกหนึ่งหนุ่มจะหาโต๊ะนั่งได้ ก็ต้องเบียดเสียดผู้คนโต๊ะอื่นพอดู ความโดดเด่นของสาวสวยทั้งสาม โดยเฉพาะแอน ทั้งความสวยและเรือนร่างที่ถูกสวมด้วยเสื้อผ้าชุดสุดเอ็กซ์ ดึงดูดให้หนุ่มๆนักเที่ยวหันมามองเป็นตาเดียว
เมื่อหาโต๊ะได้ ฝนก็หันไปสั่งเหล้าและมิกเซอร์ชุดใหญ่ หลังจากถามแอนว่าจะเอาเป๊บซี่ใส่น้ำแข็งอย่างเก่ามั้ย? ซึ่งคืนนี้แอนส่ายหน้าปฏิเสธ
คืนนี้แอนอยากทานเหล้าเป็นครั้งแรก

This entry was posted in หวาน ซ่อน เปรี้ยว. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s