28

หนังสดแบบหนังรุมที่หลุดมาให้แอนชมเป็นขวัญตา กระตุ้นเร้าอารมณ์เด็กนักศึกษาสาวผู้เคยเรียบร้อยเหลือเกิน เร้าจนเธอเห็นท่าไม่ดี เริ่มคิดขึ้นมาได้ว่าตัวเองชักถลำลงในบ่วงคาวลึกเกินไปเสียแล้ว

ถ้าไม่อยากเจออะไรเลวร้ายไปกว่านี้ เราควรห่างๆเรื่องพวกนี้ไว้ให้มากที่สุด เด็กสาวเริ่มคิดได้

หลายวันถัดมา ทั้งแอนและฝนยังไม่เห็นหน้าหวาน แอนไม่ได้เล่าให้ฝนรู้เรื่องหวานที่เธอเห็นมา เธอจะกล้าเล่าได้อย่างไร? แต่เธอนั้นเข้าใจแล้วว่าทำไมหวานถึงหลบหน้าหลบตาเพื่อน

หวานคงรู้สึกเศร้าเสียใจมาก แอนเข้าใจดี ขนาดแอนเองมีผัวเพียงคนเดียว (คนอื่นได้แค่เฉียด) เธอยังรู้สึกผิดวันละหลายๆครั้งต่อพี่ต้น และถ้าวันใดเธอต้องเลิกกับพี่ต้นแล้วมีเจตต์เป็นแฟนคนเดียว เธอก็ยังรู้สึกผิดอยู่ดี ว่ามีคนอื่นได้เชยชมเธอเหมือนกัน แค่ไม่ได้ยัดเยียดความเป็นสามีให้เท่านั้น

แล้วนี่หวานมีผัวทีเดียวพร้อมกันถึงสองคนในเวลาเดียวกัน ไม่ต้องบอกก็พอเข้าใจได้ว่าเธอจะรู้สึกอับอายขนาดไหน

แต่แอนไม่เข้าใจตัวเองเลยว่าทำไมเห็นเรื่องบัดสีบัดเถลิงของพี่เจตต์กับหวาน และคนชื่อเต้ แทนที่จะโกรธ ตกใจ หรือสงสารเพื่อน เธอกลับมีอารมณ์ร่วมไปกับการเห็นเพื่อนโดนรุมโทรม

ไม่ใช่สิ ไปกับการอยากโดนรุมโทรมเองต่างหาก

นี่ทำให้แอนชักไม่แน่ใจแล้วว่าที่เมมโมรีการ์ดอันนั้นติดมากับกล่องของขวัญ พี่เจตต์เขาเผลอเรอ หรือว่าเขาจงใจอยากให้เธอดูกันแน่?

คิดแล้วแอนก็หน้าแดงด้วยความอับอาย นี่เราเป็นอะไรไป? นี่เราเป็นอะไรไป?..

แอนตัดสินใจว่าเธอควรจะต้องระงับจิตใจตัวเองบ้าง ไม่ไปหมกมุ่นกับมันมาก เธอพยายามคิดถึงพี่ต้นให้มากที่สุด ไม่ยอมลุ้นระทึกว่าวันนี้พี่เจตต์จะโทรมามั้ย? หรือเสียวขาสั่นเมื่อนึกถึงพี่เจตต์

สิ่งเดียวที่เธอพยายามมุ่งเป้าไปหา คือโทรศัพท์ของต้นคนรัก บางทีเจตต์โทรมาเธอยังไม่รับสาย

แอนกลับบ้านกับพี่ต้นทุกวัน ต้นมองขาอ่อนแอนในรถแล้วนึกอยากปล้ำแต่ไม่กล้าทุกวัน เป็นแบบนี้หลายวัน จนทุกอย่างกลับมาเหมือนปรกติอีกครั้งอย่างเหลือเชื่อ

แอนทำตัวน่ารักจนพี่ต้นขอเธอไปเที่ยวพักผ่อนชายทะเลกับครอบครัวเขาช่วงวัน หยุดยาวอาทิตย์หน้า แอนไม่คิดว่าพ่อแม่เธอจะให้ไป แต่ต้นบอกจะให้พ่อเขาโทรไปขอกับพ่อแอนด้วยตัวเอง แอนรู้ว่าพ่อต้นเป็นผู้ใหญ่ที่พ่อแอนเคารพนับถือ พ่อแอนไม่กล้าขัดแน่ เธอจึงใช้เวลาช่วงวันหยุดตระเตรียมชุดไปเที่ยวชายทะเลกับต้น แต่ดูเหมือนต้นจะไม่ค่อยถูกใจชุดที่แอนเลือกเท่าไร เขามักเห็นว่ามันดูเชยไป ล้าสมัยไปเสมอ ท่าทางเขาอยากอวดแฟนเขามากเพราะแต่ละชุดที่เขาเลือกมานั้น มันดูเปิดเผยกว่าที่แอนเลือกเยอะ แต่แอนก็ตามใจ เพราะไหนๆก็เป็นเงินต้นซื้อให้ทั้งนั้น

บางครั้งกำลังเลือกชุดกันอยู่ พี่เจตต์ก็โทรเข้ามา ทำให้แอนต้องแอบตัดสายโดยไม่ให้พี่ต้นสังเกตุเห็น เธอเริ่มนึกในใจว่าไปเที่ยวชายทะเลกับบ้านพี่ต้นครั้งนี้ อาจไม่เอามือถือไปดีกว่า

พอถึงวันเรียน แอนก็จดจ่ออยู่ตรงจะได้ไปเที่ยววันหยุดกับที่บ้านพี่ต้นจนลืมสนใจเรื่องอื่น ไปหมด ทั้งเรื่องหวานที่ไม่เห็นหน้าค่าตากันเป็นอาทิตย์แล้ว แล้วก็พี่เจตต์ที่ไม่ได้เจอกันหนึ่งอาทิตย์เต็มๆ

เธอลืมทุกอย่างไปหมดจนตอนเดินลงจากตึกเรียนในเย็นวันอังคารเพื่อไปนั่งคอยฝน (และพี่ต้น) ที่เก้าอี้ตัวโปรด เธอถึงกับตกใจเมื่อเห็นเจตต์ยืนคอยเธออยู่

แอนไม่ได้เจอเจตต์มานานจนเริ่มลืมรสชาติที่เคยหลงใหลไปแล้ว พอได้เห็นเจตต์ตัวเป็นๆ ความรู้สึกเก่าๆก็เริ่มกลับมาอีกครั้ง

“สวัสดีครับ น้องแอน ไม่ได้เจอกันนาน” เจตต์ทักด้วยใบหน้าแย้มยิ้ม “พี่โทรหาตั้งหลายครั้ง ไม่เห็นแอนของพี่รับ”

ใช้คำว่า’แอนของพี่’ซะด้วย แอนคิดอย่างทอดถอนใจ แต่ก็ถูกต้องแล้ว เธอเป็นของเขาจริงๆ หลายครั้งแล้ว “ช่วงนี้แอนยุ่งๆค่ะ พี่เจตต์มาหาใครหรือคะ?” เธอยังคิดในทางที่ดีว่าเจตต์คงมาหาหวาน แฟนเขา

“พี่ก็มาหาน้องแอนของพี่สิครับ” เจตต์ทำเสียงเหมือนงอน แอนทำหน้าเหมือนเพิ่งเข้าใจ “อ๋อ พี่เจตต์มีธุระอะไรหรือคะ?” แอนถาม

“เปล่าครับ” เจตต์ยิ้มเจ้าเล่ห์ “แค่อยากพาแอนนั่งรถเที่ยวเท่านั้น”

แอนลังเล ใจนึกอยากปฏิเสธเดี๋ยวนั้นเลยแต่จริงๆแล้วเธอปฏิเสธได้หรือ? เดี๋ยวฝนกำลังเลิกเรียนตามลงมา พี่ต้นก็น่าจะมาถึงตอนไหนก็ได้ ถ้าเธอขืนถ่วงเวลาไปเรื่อย ไม่ใครก็ใครอาจได้เห็นเจตต์ยืนพูดคุยกับเธออย่างสนิทสนมอยู่ในมหา’ลัย ถ้าเป็นพี่ต้นมีหวังมีเรื่อง ต่อให้เธอกับเจตต์ไม่มีอะไรกันจริง พี่ต้นคงไม่ยอมหรอก

ถ้าฝนเห็น ฝนอาจคิดว่าเธอแย่งแฟนหวานและเป็นต้นเหตุให้หวานพาลโกรธฝนไปด้วยถึงหนีหน้า เพื่อน อย่ากระนั้นเลย เธอควรจะรีบไปกับเจตต์ให้เร็วที่สุด ก่อนที่ใครจะมาเห็นจะดีกว่า

ไม่ว่าอย่างไร มันคงไม่มีอะไรเสียหายไปกว่าที่เคยเกิดขึ้นแล้วหรอก..

ได้ค่ะ” แอนรีบรับปาก “รีบไปกันดีกว่าค่ะ” เธอบอกเจตต์แล้วเดินไปนั่งในรถฮอนด้าคันใหญ่ของเขาก่อนที่มันจะรีบขับเคลื่อนออกจากมหา’ลัยไป

แต่ก็ยังไม่ไวไปกว่าสายตาของฝนที่มองลงมาจากข้างบนเห็นแอนหายเข้าไปในรถพี่เจตต์พอดี..

แอนใช้เวลานึกตั้งนานกว่าจะหาข้ออ้างบอกพี่ต้นได้ เธอไม่เห็นหวานทั้งวันจึงเลือกใช้หวานเป็นข้ออ้างว่าไปทำธุระเป็นเพื่อนหวาน แต่โชคดีของแอน วันนี้ต้นเลิกประชุมช้าเป็นพิเศษ เธอโทรไปตอนเขากำลังจะโทรบอกเธอพอดีว่าไปรับกลับบ้านไม่ได้

“..อย่ากลับบ้านดึกนะครับ อันตราย” ต้นทิ้งท้ายกับเธอก่อนจะวางสายแล้วกลับไปประชุมง่วนต่อ

ส่วนแอนวางสายแล้วก็ถอนหายใจ นี่เธอโกหกพี่ต้นเป็นครั้งที่เท่าไรแล้วนี่ บาปกรรมจริงๆ

เจตต์ชำเลืองมอง แต่ไม่ได้พูดอะไร เขาเข้าใจความรู้สึกแอนดี ได้แต่ชวนคุยเรื่องนั้นเรื่องนี้ไปเรื่อยให้แอนลืมเรื่องต้นเสีย ที่บ่อยหน่อยคือชมความสวยแอนนี่แหละ แต่วันนี้ดูเหมือนมุขนี้จะไม่ได้ผล วันนี้ดูเหมือนเครื่องแอนจุดติดยากเป็นพิเศษ ทำเอาเจตต์เริ่มกังวลเล็กน้อย

ไม่ได้เจอกันอาทิตย์เดียว แอนดูเปลี่ยนไปเป็นอย่างมาก

ขับรถมาไม่นาน แอนก็เห็นรถเลี้ยวเข้ามาในซอยที่คุ้นเคย มันเป็นซอยข้างเอ็มโพเรียมทางลัดไปคอนโดเจตต์นั่นเอง ที่แท้พี่เจตต์ก็พาเรามาที่เก่า

แอนถอนหายใจเฮือก รู้ดีว่าพามาแบบนี้เพื่ออะไร แต่วันนี้เธอไม่มีอารมณ์เอาเสียเลย

พอเจตต์เลี้ยวรถเข้าคอนโดแล้วพาเธอขึ้นลิฟท์ แอนก็ตามขึ้นไปอย่างเซ็งๆ ไม่มีอารมณ์ร่วมเหมือนครั้งสุดท้ายที่เจอกัน เธอเอาแต่คิดถึงบาปกรรมที่ทำกับพี่ต้นมากกว่า

พอเข้ามาในห้องเก่าที่คุ้นเคย เธอก็นั่งลงที่โซฟานุ่มอย่างเสียไม่ได้ เจตต์เข้ามานั่งข้างๆเธอ แอนเผลอขยับหนีห่างโดยไม่ตั้งใจ

“วันนี้แอนเป็นอะไรไปครับ?” เจตต์ถาม “ไม่รื่นเริงเหมือนคราวก่อนเลย”

“แอนสงสารพี่ต้นน่ะค่ะ” สาวสวยว่า “ถ้าแฟนพี่เจตต์ทำอย่างนี้กับพี่เจตต์ พี่เจตต์จะรู้สึกอย่างไรค่ะ”

“พี่เข้าใจดีครับ” เจตต์ก็พูดไปอย่างนั้น คนอย่างเจตต์ไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้หรอกเพราะเขาไม่เคยมีความรักให้ใครจริงๆ มีแต่การตักตวงความสุขเท่านั้น “เอาอย่างนี้ดีีไหมครับ?” เจตต์ยื่นข้อเสนอ “พี่จะเจอแอนครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย ขอวันนี้อีกแค่วันเดียว” เจตต์ตัดใจยื่นข้อเสนอกับแอน ไม่ใช่เพราะเขาใจดี แต่เขาไม่อยากให้แอนเสียอารมณ์ ..ในวันนี้

“จริงหรือเปล่าคะ?” สีหน้าแอนดูมีความหวังขึ้นมาทันที ทำเอาเจตต์อดเศร้าใจไม่ได้ เขาป้อนความสุขให้สาวสวยคนนี้มานักต่อนัก แต่สีหน้ามีความสุขที่สุดของเธอกลับเป็นตอนที่เขาบอกว่าจะไม่เจอเธออีก

“จริงครับ” เจตต์พยายามเก็บอารมณ์ “แต่มีข้อแม้นะ” เจตต์มีข้อแม้เช่นเคย

“อะไรคะ?” แอนสงสัย หวังว่าคงไม่เหลือบ่าฝ่าแรงเธอนะ

แอนต้องเต็มที่กับวันนี้นะครับ” เจตต์พูดขึ้น

ค่อยยังชั่ว แอนคิด เธอรีบรับปากทันที “ได้เลยค่ะ วันนี้วันสุดท้ายนะ” แอนย้ำ เจตต์พยักหน้ารับ แอนตาหวานแป๋ว ดูอารมณ์ดีขึ้นมาทันที “พี่เจตต์จะให้แอนทำอะไรคะ?”

เจตต์ยิ้ม เผลอเอานิ้วลูบปากตัวเองโดยไม่ตั้งใจ “พี่อยากเห็นแอนเต้นยั่ว

เซี้ยว.. แอนเต้นเป็นที่ไหนละ?”

“หุ่นแอนสวยออก แค่ยืนยั่วๆก็น่าจะดีกว่าคนอื่นเต้นแล้วครับ” เจตต์ชมด้วยใจจริงจนสาวสวยยอมแพ้ “ก็ได้ค่ะ ลองดูก็ได้ ชุดนี้เลยหรือคะ?” เธอถามถึงชุดนักศึกษาที่เธอใส่ซึ่งไม่ค่อยยั่วเท่าไร

“ครับ” ด้วยความแปลกใจของแอน เจตต์อยากให้เธอเต้นทั้งชุดนักศึกษา พอเธอจะขยับ เจตต์ก็ยกมือห้ามไว้ “แต่เดี๋ยวก่อน-” เขาเอื้อมมือลงไปใต้โต๊ะกลาง หยิบถุงกระดาษอย่างหรูสีดำขึ้นมาแล้วส่งให้แอน “แอนต้องไปเปลี่ยนชุดชั้นในก่อนครับ”

โอ้ นี่เจตต์เตรียมทุกอย่างไว้เรียบร้อย แอนคิด เธอเปิดปากถุงออกแย้มดู เห็นข้างในเป็นชุดชั้นในลูกไม้หรูสีดำ ใส่แล้วน่าจะเห็นทะลุเข้าไปหมด

แค่เห็น แอนก็อยากใส่ทันที เกิดมาในชีวิตเธอยังไม่เคยได้ใส่ชุดเซ็กซี่แบบนี้เลย นี่เป็นสิ่งที่สาวสวยทุกคนใฝ่ฝันมาตลอดว่าจะมีโอกาสใส่ชุดแบบนี้อวดคนรัก เสียดายแต่ว่า เจตต์ไม่ใช่คนรักเธอน่ะสิ

ไม่เป็นไร ได้ลองใส่ดูก่อนก็ยังดี

อีกถุงเป็นกล่องรองเท้าสีดำสนิท เมื่อเปิดดูก็พบรองเท้าส้นสูงสองนิ้งครึ่งดีไซน์หรู แอนรู้ว่าใส่แบบนี้เธอต้องดูสวย สูงสง่าแน่ๆ จึงไม่รอช้า ถือถุงเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ เจตต์ชำเลืองมองประตูห้องนอนตัวเองที่เปิดแย้มไว้อย่างมีเลศนัยก่อนจะเดินไป เลือกซีดีเพลง

หรือเขาจะตั้งกล้องตรงประตูห้องนอนไว้แอบถ่ายแอนอีก?

ตอนแอนเปลี่ยนชุดชั้นในอยู่ในห้องน้ำ อยู่ดีๆเธอก็นึกอยากถามเจตต์เรื่องหวานขึ้นมา ว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมหวานถึงหลบลี้หนีหน้าเพื่อนๆ? ว่าเขากับหวานยังเป็นแฟนกันอยู่ดีมีสุขไหม? พี่เจตต์รู้ไหมว่าหวานมีคนอื่นไปรับที่มหา’ลัย?

เพราะไหนๆก็เจอพี่เจตต์ด้วยตัวเองแล้ว เรื่องแบบนี้ถามพี่เจตต์เองน่าจะได้เรื่องได้ราวมากกว่าถามหวานซึ่งเป็นผู้หญิง

แต่พอแอนเปิดประตูห้องน้ำออกมา ได้ยินเสียงเพลงจังหวะเต้นรำอันครึกครื้น เธอก็ลืมความตั้งใจเสียสนิท..

This entry was posted in หวาน ซ่อน เปรี้ยว. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s