11

แอนเดินสโลสเลมาขึ้นรถบีเอ็มดับบลิวคันงามของแฟนหนุ่มที่หน้ามหา’ลัย ต้นเห็นแฟนสาวหน้าซีดเผือด จึงเอื้อมไปกุมมือนุ่มๆของแฟนด้วยความเป็นห่วง

“ไม่สบายหรือเปล่า น้องแอน เห็นหน้าซีดๆ”

แอนส่ายหน้า…ไม่ตอบอะไร ก่อนจะดึงมือตัวเองออก ต้นอยากจะเอ่ยปากถามต่อแต่แล้วก็ตัดสินใจไม่พูดอะไร ขับรถออกมา

สีหน้าห่อเหี่ยว เศร้าสร้อยของแอน ไม่ร่าเริงสดใสเหมือนทุกวันทำเอาต้นไม่สบายใจ เขาเพิ่งรู้ว่าตัวเองหลงรักแอนเข้าจริงๆ นี่เป็นครั้งแรกที่เขารับแอนกลับบ้านแล้วไม่คิดอยากมีอะไรกับแอนในรถ

ในขณะเดียวกัน แอนก็รู้สึกหนาวสั่นจนต้องยกสองมือกุมหน้าอกทั้งๆที่แอร์รถก็ไม่ได้แรงไป กว่าทุกวัน อากาศภายนอกก็ร้อนอบอ้าวเป็นปรกติ

เธอหันมามองพี่ต้นด้วยความสงสาร พี่ต้นผู้แสนดี ผู้ดีกับเธอมาตลอดโดยไม่เคยคิดเอาเปรียบเธอ (แต่หารู้ไม่ว่าจ้องฟันเธอในรถทุกวัน) เขาจะรู้มั้ยนะ ว่าแฟนสาวไปทำอัปรีย์อะไรมาบ้าง?

แอนได้แต่เหม่อจ้องต้น ในใจเธอคิดว่า นาทีนี้ ถ้าต้นอยากทำอะไรเธอ เธอก็จะไม่ขัดขืนอีกแล้ว จะไม่โกรธไม่งอนเหมือนทุกครั้ง

ถ้า เขาจะผลักเธอเอนลงกับเบาะรถ ฉีกกระชากกระโปรงเธอออก แล้วร่วมรักกับเธอ เธอก็ยินดีเต็มใจให้เขาได้เสพสุขกับเรือนร่างของเธอโดยไม่มีการขัดขวาง
เขาจะอยากมั้ยนะ?  มาล้างบาปให้แฟนสาวคนนี้หน่อยได้มั้ย?
แอนครุ่นคิดในใจ ..ช่วยล้างคราบน้ำกามผู้ชายคนอื่นที่ยังส่งกลิ่นเหม็นอยู่ในปากเธอออกไปด้วยเถอะ?

แต่การจ้องมองอย่างวิงวอนของแอนไม่ได้รับการตอบกลับจากต้น

เปล่า ต้นรู้ตัวดีว่าแฟนสาวกำลังมองจ้องเขาอยู่ แต่เขาไม่กล้ามองกลับ เขาดันไปคิดว่าที่เธอจ้องเขาก็เพราะเริ่มระแคะระคายว่าเขาชอบคิดมิดีมิร้าย กับเธอในรถตลอดเวลา เขากลัวว่าถ้าตัวเองหันไปมองแอน จะเกิดความหื่นจนโดนเธอจับได้ขึ้นมา

จวบจนรถบีเอ็มมาส่งแอนถึงบ้าน ต้นก็ไม่กล้าหันมามองแอนสักนิด สาวสวยทอดถอนหายใจเฮือกใหญ่ แล้วก้าวลงจากรถโดยไม่บอกลา

ต้นรู้สึกว่าหมู่นี้ แอนทำตัวประหลาดจริงๆ

พอเข้าบ้าน แอนก็ตรงลิ่วขึ้นบันไดไปชั้นสอง เข้าห้องนอนแล้วปิดประตูเงียบ ไม่ทักทายคุณพ่อคุณแม่ที่มองอย่างวิตกกังวล

เย็นนั้นเธอไม่ลงมาทานข้าวกับพ่อแม่ เอาแต่ขังตัวในห้อง นอนครุ่นคิด ร้องไห้จนหลับไป

น่าแปลก ผู้ชายคนแรกที่โผล่เข้ามาในความฝัน กลับเป็นอาจารย์สุขุม อาจารย์หนุ่มวิชาจิตวิทยาที่สาวๆ (และเกย์) ในมหา’ลัยติดกันจม อาจารย์สุขุมน่าจะเป็นอาจารย์ที่หล่อสุดในมหาวิทยาลัย และพูดจาดีสุด ที่สำคัญ ด้วยวัยแค่ 35 ปี เขายังมีรูปร่างเหมือนคนเข้ายิมออกกำลังกายทุกวัน แถมยังมีชื่อเสียงโด่งดังทั่วมหาวิทยาลัยในฐานะคนดังจากรายการทีวีที่ตัวเอง จัด เรียกว่าเพอร์เฟคท์ไปหมดจนสาวๆนักศึกษาทุกคนคลั่งไคล้ และอาจารย์เองก็สนิทสนมกับทุกคนโดยเท่าเทียมกัน

แม้แต่แอนเองซึ่งเป็นคนขัดเขินในการคบหนุ่มๆ ยังรู้สึกว่าอาจารย์สุขุมเป็นอาจารย์ที่เธอสนิทด้วยเป็นพิเศษ

ในฝัน อาจารย์สุขุมมาปลอบประโลมเธอ ถึงขนาดโอบกอดเธอ บอกเธอให้ทำใจให้สบาย เธอไม่ได้ทำผิดอะไร และทุกคนยังรักเธอ

แต่ฉับพลัน ใบหน้าอาจารย์สุขุมก็เปลี่ยนเป็นใบหน้าต้นที่เต็มไปด้วยความเจ็บช้ำน้ำใจ เขาตัดพ้อเธอว่าทำไมถึงทำกับเขาอย่างนี้ ทำไมเธอถึงนอกใจเขา

แอนพยายามอธิบายให้ต้นฟัง แต่เธอจะอธิบายอย่างไรในเมื่อข้างหลังเธอ เจตต์ ชายหนุ่มผู้พรากพรหมจรรย์เธอ กำลังกระแทกเธออย่างเมามันจากด้านหลัง เขาจับขาเธอพาดกับโต๊ะ ดึงกระโปรงนักศึกษาจนร่นขึ้นไปถึงเอวเผยให้เห็นก้นอวบอิ่มขาวผ่อง เจตต์ซอยเธอจากด้านหลังอย่างรุนแรงจนเธอหัวสั่นหัวคลอน

ไม่ใช่อย่างนั้น พี่ต้น แอนไม่ได้รักเจตต์– สวบๆๆๆ เสียงเขากระเด้าเธออย่างเมามัน –เธอคงคิดว่ามันดีกว่าชั้นละสิ– ต้นยังคงตัดพ้อ ไม่ฟังเธอเลย

แอนไม่ได้คิดอย่างนั้น โอยๆๆๆ– แอนอดเสียวไม่ได้ ในฝัน เธอดูร่านยิ่งกว่าพวกกะหรี่ชั้นต่ำ ส่ายเอวรับการกระทุ้งเข้ามาของเจตต์ทุกจังหวะ ทั้งยังดูดเลียนิ้วเจตต์ที่ยัดใส่ปากเธออย่างเอร็ดอร่อย แต่สายตายังคงมองจ้องต้นที่เดินงุ่นง่านไปมา ไม่มีทีท่าจะสังเกตุเห็นเธอโดนเจตต์กระทุ้งอยู่ซักนิด

ไม่จริงๆ เธอไม่เคยรักฉัน เธอไม่เคยยอมฉันเลย– เขาบ่นเสียงดัง

แอนรักพี่ต้น.. อูย… ซี้ดดสสส… แอนยอมพี่ต้นแล้ว

แต่ทันใดนั้น พี่ต้นก็หายตัวไป อยู่ดีๆ แอนก็พบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่ริมฟุตบาทตรงสี่แยกใหญ่ มีรถรา ผู้คนผ่านไปมาเยอะแยะ อาจารย์ธีรพลยืนอยู่ตรงหน้า เขาเชยคางเธอแล้วจับปาก ใช้นิ้งโป้งปาดไปทั่วริมฝีปากจนลิปสติกสีแดงเปรอะเปื้อนไปหมด ยิ่งดู เธอยิ่งเหมือนกะหรี่ร่านราคะ

แต่ผู้คนที่เดินผ่านไปมา ไม่มีใครสนใจสักคน..

อาจารย์ธีรพลแกะกระดุมเสื้อนักศึกษาเธอออก รูดกระโปรงเธอทิ้ง กระชากยกทรงและกางเกงในเหวี่ยงทิ้งไปกลางถนน ตอนนี้ร่างสุดสวยของแอนยืนเปลือยเปล่ากลางสี่แยก แต่กลับไม่มีใครหันมามอง

อาจารย์ธีรพลกดไหล่เธอให้นั่งคุกเข่า เขาปลดเข็มขัดและกางเกง (ซึ่งยังเป็นตัวเดิมกับที่เธอเห็นเมื่อตอนเย็น) ควักอะไรบางอย่างออกมา เมื่อแอนเห็นชัดๆเธอถึงกับตกตะลึง

มันคือมังกรตัวน้อยที่หน้าตาน่ายำเกรง ดวงตาแดงก่ำ แผงคอแผ่เป็นสีสันหลากสี อาจารย์ธีรพลสั่งให้เธออ้าปากออก แอนแหงนหน้าขึ้น อ้าปากออกจนกว้าง

เจ้ามังกรตัวนั้นส่งเสียงดังแคว้ก แล้วพ่นน้ำสีขาวขุ่นพุ่งใส่ปากเธอ น้ำนี้มีรสชาติเหม็นเปรี้ยว มันพุ่งตรงเป็นสายยาวเหมือนสายน้ำที่ออกจากปากรูปปั้นพญานาค

แอนอ้าปากรับทั้งหมดแล้วกลืนกินอย่างเอร็ดอร่อย บางส่วนก็กระฉอกออกเปรอะเปื้อนไปทั่วร่างกาย..

แอนฝันจนตัวเองตื่นมาอ่อนเพลียเพราะนอนไม่พอ

หลังอาบน้ำเสร็จ จิตใจแอนค่อยเริ่มปลอดโปร่ง เธอเริ่มตั้งหลักได้ รู้ว่าตัวเองควรจะทำอย่างไร

…ตั้ง ….ต้น …ใหม่ …  เธอบอกเสียงดังกับตัวเอง

เธอไม่ใช่คนแรก หรือคนเดียวเสียหน่อย ที่เสียสาวก่อนแต่งงาน และไม่ใช่คนเดียวที่เคยมีอะไรๆกับคนที่ไม่รัก

ถ้าพี่ต้นเขารักเราจริง เขาต้องเข้าใจเรา

ถ้าเขารักเราจริง เขาจะรับเราได้เอง..

แอนคิดจะโทรศัพท์ขอนัดต้นเพื่ออธิบายเหตุการณ์ทั้งหมด

หรือเราจะลืมมันไปดี?  ทำเหมือนมันไม่เกิดขึ้น?

แต่ความดีงามไม่ยอมให้เธอทำอย่างนั้น แอนเชื่อว่าความรักอันบริสุทธิ์ย่อมไม่มีที่ว่างสำหรับการโกหก เธอตัดสินใจเดี๋ยวนั้น ล้วงมือถือออกจากกระเป๋า

แต่ก่อนจะกดก็มีสายเข้าพอดี เมื่อเห็นชื่อคนโทรแอนก็ตกตะลึง เนื้อตัวอ่อน

พี่สมเจตต์โทรมา…..

ในที่สุด สิ่งที่แอนหวั่นเกรงมาตลอดสองอาทิตย์ก็เกิดขึ้นจนได้

แต่วันนี้แอนตั้งใจแน่วแน่แล้ว เธอเลยกดรับพร้อมยกโทรศัพท์ขึ้นพูด

This entry was posted in หวาน ซ่อน เปรี้ยว. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s