8

คืนนั้น แอนนอนจมอยู่ในกองทุกข์ระทม

ความเจ็บแสบที่หว่างขาบอกเธออย่างชัดเจน ว่าความสาวที่เธอหวงแหนไว้ให้คนรักในคืนแต่งงาน บัดนี้มันถูกพรากจากเธอไปแล้ว โดยฝีมือชายหนุ่มที่เพิ่งเจอกันแค่ครั้งเดียว คนที่เธอไม่ได้รัก ไม่ได้คิดจะรับเป็นแฟน

และเสียไปโดยที่เธอไม่ได้ยินยอม

เจ็บทั้งตัว เจ็บทั้งใจ     เธอร้องไห้ด้วยความชอกช้ำจนหลับไป

รุ่งเช้าเธอตื่นขึ้นมาด้วยนัยตาบวมเป่ง เธอคิดว่าแม่เธอต้องรู้แน่ๆว่าเมื่อวานเธอเสียตัวให้ผู้ชายมา เพราะเห็นคุณแม่ทำหน้าตื่นตกใจเมื่อหันมาเห็น

ไปทำอะไรมา ลูก? หน้าตาอ่อนเพลียขนาดนี้” แล้วอร คุณแม่เธอที่หน้าตาสะสวยไม่แพ้ลูกสาว ก็รีบไปชงนมร้อนๆให้ดื่ม “เอ้า ดื่มซะ จะได้มีแรง”

วันนั้น แอนไม่อยากไปโรงเรียน แต่เธอหาข้อแก้ตัวไม่ได้ แถมไม่อยากให้พี่ต้นที่มารับจับผิด จึงจำใจแต่งตัวไปมหา’ลัย

แอนกลัวว่าพี่ต้นจะสังเกตุเห็นว่าเธอไม่ใช่สาวบริสุทธิ์อีกต่อไป บางทีกลิ่นตัวเธออาจเปลี่ยนไปจนเขาจับได้.. แต่พี่ต้นก็หอมแก้มเธอเบาๆตอนเธอลงจากรถหน้ามหา’ลัยด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเช่น เดิม

เมื่อเดินในมหา’ลัย เห็นหนุ่มๆหันมองตามเป็นทาง แอนยิ่งมั่นใจว่าทุกคนรู้ว่าเธอเพิ่งเสียตัวมา มั่นใจกระทั่งว่า ทุกคนรู้ว่าเธอเสียมันให้พี่เจตต์ที่ทุกคนไม่เคยพบ แต่เพื่อนๆทั้งผู้หญิงและผู้ชายยังทักทายเธอดีเหมือนปรกติ

ตกลงไม่มีใครสักคนรู้ว่าแอนวันนี้ไม่เหมือนแอนเมื่อวาน ว่าเธอไม่ใช่สาวบริสุทธิ์ผุดผ่องอีกต่อไป แต่มีราคีคาวติดตัว

แม้กระทั่งสิ่งที่เธอกลัวสุด คือพี่เจตต์จะโทรมาตอแย ก็ไม่เกิดขึ้น

พอตกเย็น แอนค่อยคลายกังวล เลิกกลัวว่าคนอื่นจะจับผิดได้ ทำตัวตามปรกติได้อีกครั้ง แม้ไม่อาจแย้มยิ้มสดชื่นได้เหมือนวันก่อนๆ

สองวันผ่านไป ความเจ็บตรงนั้นเลือนหายไปนานแล้ว แต่เหตุการณ์อันน่าอดสูยังวนเวียนอยู่ในจิตใจเธอ แอนนึกเท่าไรก็ไม่แน่ใจว่าอะไรทำให้เธอยอมปล่อยตัวปล่อยกายให้กับเจตต์ถึง เพียงนั้น ยอมให้เขาสัมผัสเรือนร่างที่แสนหวงแหน ยอมให้เขาทิ่มแทงเข้าไปอย่างง่ายดาย แต่พอครุ่นคิดทีไร ก็อดนึกถึงรสสัมผัสของพี่เจตต์ไม่ได้ รสชาติที่เขาซุกไซร้ซอกคอ บีบขยำเต้านม ดูดเลียหัวนม บีบบี้ติ่งเสียวของเธอ รสชาติที่ไม่เคยสัมผัสเหล่านี้มันไม่ยอมหายไปไหน วูบคิดขึ้นมาทีไร แม้ใจจะสะอิดสะเอียน แต่สาวสวยก็อดรู้สึกคันวูบวาบที่หว่างขาไม่ได้

โอ้ เพลิงโลกีย์มันล้ำลึกขนาดนี้เลยหรือ? มันมีอำนาจทำให้ใจเราสั่นไหวเพียงแค่คิดถึงมันเท่านั้นหรือ? คิดแล้วสาวสวยก็ขนลุก แข้งขาอ่อน ต้องพยายามสลัดความคิดนั้นทิ้งไปในบัดดล

อีกสิ่งที่แอนหวาดระแวงอย่างยิ่งยวด คือพี่เจตต์ตัวต้นเหตุ เธอกลัวว่าเขาจะพยายามติดต่อมาอีก แต่ความหวาดระแวงนี้ก็ค่อยๆหายไปเช่นกันเมื่อผ่านไปหนึ่งสัปดาห์เต็ม ยังไม่ปรากฏวี่แววว่าเขาจะติดต่อมาให้เธอลำบากใจเลย

แต่สาวสวยหารู้ไม่ว่า ที่เจตต์เงียบหายไปนั้น เพื่อหยั่งเชิงว่าเธอจะนำเรื่องไปบอกใครหรือไม่ และเขากำลังวางแผนจัดการเธอต่ออย่างแยบยล

    อาจารย์ธีรพล

และแล้วการสอบกลางภาคก็ผ่านพ้นไป นักศึกษาสาวรู้สึกว่างโหวงเป็นอย่างยิ่ง ทั้งก่อนสอบและหลังสอบ แอนครุ่นคิดถึงเรื่องน่าอับอายของเธอแทบทุกวันจนมันฉุดสมาธิในการสอบให้ตกลง เธอยอมรับกับตัวเองว่า สอบครั้งนี้เธอทำได้ไม่ดีเท่าที่ควร

หลังวันสอบ เวลาบนหน้าปัดบอกเวลาเกือบ 5 โมงเย็น แอนนั่งอ่านหนังสืออยู่ในห้องสมุดมหา’ลัยเพื่อรอต้น แฟนหนุ่มที่จะมารับเธอประจำ แต่วันนี้เขาโทรมาบอกว่าจะมาสายสักหน่อยเพราะติดงาน แอนจึงนั่งอ่านนู่นดูนี่ไปเรื่อย

ทันใดนั้น อ.ธีรพล อาจารย์หนุ่มใหญ่วัย 40 ซึ่งเป็นหัวหน้าภาควิชาที่แอนเรียนอยู่ เดินเข้ามายืนข้างๆ พูดเสียงเข้ม

“นี่ ปาริชาติ ไปพบอาจารย์ที่ห้องหน่อยสิ”

แอนสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะยกมือไหว้ แล้วเอ่ยปากถามอาจารย์

“อ.ธีรพล…หวัดดีค่ะ…มีอะไรหรือคะ?”

“เอาเถอะน่า… ตามมาละกัน

แอนลังเลเล็กน้อย เพราะเกรงว่าแฟนหนุ่มจะมารับ แต่ด้วยความที่อีกฝ่ายเป็นอาจารย์หัวหน้าภาค เธอจึงลุกขึ้น เดินตามไปที่ห้องพักอาจารย์โดยดี ซึ่งเวลานั้น ไม่มีอาจารย์คนอื่นเหลือในห้องแล้ว

แอนนั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้ามเก้าอี้ประจำตำแหน่งของอาจารย์ โดยมีโต๊ะขนาดใหญ่คั่นอยู่ตรงกลาง ส่วนอาจารย์ธีรพล เดินมากึ่งยืนกึ่งนั่งลงบนโต๊ะตรงหน้าแอน มือกอดอก พุงล้นหลามบ่งบอกว่าไม่ได้ดูแลร่างกายตนเองเท่าใดนัก อ.หนุ่มใหญ่ ถามเสียงเข้มเหมือนเดิม “ปาริชาติ…สอบครั้งที่ผ่านมาเธอเตรียมตัวมาพร้อมแค่ไหน

แอน ขมวดคิ้ว งุงงงเล็กน้อย

“ก็พร้อมพอสมควรค่ะ … ทำไมหรือคะ?”

“อืม..อาจารย์ดูผลสอบของเธอแล้ว เธอทำได้ไม่ดีเลย” อาจารย์หนุ่มใหญ่เว้นระยะ ก่อนพูดต่อ

“…ไม่ดีแทบทุกวิชา

อาจารย์ธีรพลเป็นอาจารย์ขาหื่นสุดของมหา’ลัย ชอบแอบมองขาขาวๆของลูกศิษย์นักศึกษา แล้วเอาไปช่วยตัวเองในห้องน้ำเป็นประจำ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ขาของฝนและหวาน เพื่อนสนิทของแอนที่ชอบใส่กระโปรงสั้นๆล่อผู้ชาย

แต่คนที่อาจารย์ธีรพลเก็บไปชักว่าวบ่อยสุดคือ แอน

แต่ตลอดสามปีที่ผ่านมา แม้อาจารย์ธีรพลจะพยายามใกล้ชิดแอน แต่ก็ไม่มีอะไรเป็นเหตุให้เขาสามารถใกล้ชิดเธอได้กว่าปรกติ จนกระทั่งวันนี้ วันที่เขาเห็นคะแนนสอบวิชาเขาของสาวสวย

แอนหน้าเสีย พูดไม่ออก รู้สึกเหมือนมีก้อนอะไรบางอย่างขึ้นมาจุกที่ลำคอ อาจารย์เห็นอาการของนักศึกษาสาวกำลังตื่นตกใจ จึงรุกไล่ต่อทันที

“อาจารย์พยายามช่วยเต็มที่แล้ว… แต่คะแนนที่เธอทำได้ …เห็นทีจะต้องปรับตกหมดทุกวิชา”

ถึงตอนนี้ แอนทำท่าจะร้องไห้ น้ำตารื้นขึ้นมาร้อนผ่าวที่ขอบตา เธอพยายามสกัดกั้นความรู้สึก ก้มหน้าลงมองตักตนเอง พูดเสียงเครือ

“แล้ว…แล้ว..ไม่มีทางอื่นหรือคะ ..”

พอได้ฟังคำที่อยากฟัง อาจารย์ธีรพลก็แอบสูดหายใจเฮือกรวบรวมความกล้า ทุกอย่างกำลังเป็นไปตามแผนที่เขาคิดไว้ตั้งแต่เมื่อกลางวัน ถ้าเขาปอดขึ้นมาตอนนี้ คงไม่มีโอกาสอย่างนี้อีกในชีวิต

แต่อาจารย์ธีรพลก็กลัวเหมือนกันว่าแอนจะยอมตามเขาหรือไม่? สาวสวยที่ดูเป็นผู้ดีอย่างเธอ เมื่อฟังแผนการแล้วจะยอมเขาง่ายๆหรือ? จะกลับไปบอกทางบ้านมั้ย? จะแจ้งอธิการบดีหรือเปล่า? หรือจะฟ้องตำรวจไปเลย? แต่วงหน้าหวาน สวยซึ้งอย่างนี้ หน้าอกอวบอูมดันเสื้อนักศึกษาขึ้นมาเป็นลูกแบบนี้ ขาอ่อนขาวเนียนขนาดนี้ เมื่อมาเห็นอยู่ตรงหน้าแบบนี้ อาจารย์ธีรพลก็เกิดอารมณ์จนยากห้ามใจ ท่อนลำในกางเกงพองตัวคับแน่น สั่งให้เขากัดปากพูดออกไป โดยกลั้นลมหายใจไม่ให้เสียงสั่น

“มีทางสิ…ถ้าหนูเต็มใจ

พูดไม่พูดเปล่า อาจารย์ธีรพลยังรุกคืบ วางมือตัวเองอันสั่นเทาลงไปบนไหล่นุ่มๆของนักศึกษาสาวสวยตรงหน้า

This entry was posted in หวาน ซ่อน เปรี้ยว. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s