2

ต้น

รถบีเอ็มหรูคันงามเคลื่อนตัวฝ่าการจราจรอันติดขัด ต้น ชายหนุ่มวัย 27 ปี นักธุรกิจรูปหล่อ เอื้อมมือมากุมมือนุ่มขาวเนียนของแอน

“รถติดจัง…วันนี้เรียนเป็นไงบ้าง? แอน”

แอนยิ้มสดใส เหมือนจะอวดริมฝีปากเรียวบางสีชมพูให้เห็นฟันขาวเรียงเป็นระเบียบ กุมกระชับมือแฟนหนุ่ม ตอบเสียงอ่อนหวาน

“ก็ดีค่ะ พี่ต้น อาจารย์สอนรู้เรื่องบ้าง ไม่รู้เรื่องบ้าง แอนก็จดตามไปเรื่อย หวานกับฝนเค้าบอกว่าจะให้รุ่นพี่ที่จบไปแล้วช่วยติวให้อีกทีก่อนจะสอบ อาทิตย์หน้า เพราะวิชานี้เค้าว่ามันยากหน่อย”

“ก็ดี จะได้เกรดดีๆ จบออกมาแล้วมาทำงานกับพี่ไง คุณพ่อเค้าเตรียมหาตำแหน่งให้แอนแล้วนะ ขนาดแอนเพิ่งอยู่ปี 3 เอง อีกตั้งปีกว่าจะจบ พี่ก็บอกท่านแล้ว แต่ท่านยังยืนยันว่า แอนต้องมาทำงานกับเขาให้ได้ สงสัยท่านจะชอบแอนมากนะ หรือไม่ก็อยากให้พี่เป็นฝั่งเป็นฝาเสียที”

แอนหัวเราะกิ๊ก เธอรู้สึกเป็นเกียรติที่คุณพ่อของต้นซึ่งเป็นถึงผู้ใหญ่คนหนึ่งของบ้านเมือง ให้ความไว้วางใจ แต่ก็คิดว่าเธอรู้เหตุผลดี ว่าทำไมท่านถึงอยากให้เธอทำงานกับท่าน

“ก็พี่ต้นชอบมีสาวๆมาทำตาหวานให้อยู่เรื่อยนี่คะ ท่านก็เป็นห่วงสิ…” แอนเอ่ยเสียงใส นัยตาหยอกล้อ

แอนพูดจาน่ารัก ตาใสเป็นประกาย ก่อนตบไปบนหลังมือของแฟนหนุ่มเบาๆ ดึงมือออกจากมือของต้น กลับมากอดอกตัวเอง

ต้นถอนหายใจเบาๆ ถอนมือมาเกาะกุมที่หัวเกียร์ สายตามองเหลือบไปที่ผิวต้นขาขาวผ่องเหนือหัวเข่าที่หลุดรอดชายประโปรง นักศึกษาออกมา เพียงแค่นี้ก็สามารถทำให้หนุ่มนักเรียนนอกหายใจติดขัดได้แล้ว

ต้นเป็นหนุ่มนักเรียนนอกที่หล่อเหลาเอาการ ทั้งยังเป็นลูกชายคนเดียวของนายเต็ม เก่งกิจการ อดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีหลายรัฐบาล จึงมีสาวๆสวยๆมากหน้าหลายตามาอ่อยถึงหัวกระไดออฟฟิซ แม้จะเป็นคนจริงจัง เอาการเอางาน ไม่ใช่เสือผู้หญิงที่ใช้ชีวิตเหลวแหลกไปวันๆ แต่เขาก็ไม่ใช่คนอ่อนหัด สาวๆสวยๆหลายคนที่เข้ามาเสนอตัวถูกเขาชิมไปเป็นที่เรียบร้อย แต่ก็ไม่เคยมีใครผูกมัดใจเขาได้ จนกระทั่งเขาได้เจอแอนในงานวันเกิดเพื่อนของเพื่อนอย่างบังเอิญ

ด้วยความสวยที่สะดุดตาต้นตั้งแต่แรกเห็น บวกกริยามารยาทอันอ่อนหวาน และความสุภาพเรียบร้อยอย่างกุลสตรีโบราณที่ต้นไม่ค่อยพบเจอ ทำให้ต้นสนใจอยากจีบตั้งแต่แรก แต่เขาก็พบว่ามันเป็นภารกิจที่แสนยากลำบากเพราะแอนไม่ยอมตกลงปลงใจกับใคร ง่ายๆ เธอรอแค่ คนที่ใช่ เท่านั้น วันนั้น ต้นจึงเหมือนหนุ่มๆนับร้อยก่อนหน้าเขา คือหน้าม้วนกลับไป

แต่ต้นไม่ย่อท้อ เขาเพียรเฝ้าจีบ เฝ้าติดตาม เฝ้าเอาใจใส่แอนอยู่นานเป็นเดือนๆ จนในที่สุดน้ำแข็งก็ละลาย แอนใจอ่อนยอมตกปากรับคำคบเขาเป็นแฟน ซึ่งต้นรู้ว่า มันหมายถึงว่าต่อแต่นี้ไปเขาได้กลายมาเป็นผู้ชายคนแรก และคนเดียวในชีวิตเธอ

นี่เลยทำให้แอนกลายมาเป็นสมบัติล้ำค่าที่ต้นแสนหวงแหน ประคบประหงมยังกับไข่ในหิน เทียวมารับมาส่งที่มหา’ลัยทุกวันที่ทำได้ แน่นอน ถึงตอนนั้น ไม่ต้องมีใครบอก ต้นก็รู้และมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าสาวสวยที่ดูเป็นกุลสตรีทุกกระเบียดคน นี้ยัง ‘จิ้น’ อยู่ เพราะการตกปากรับเป็นแฟนของแอนไม่ได้หมายถึงเขาจะพาเธอเข้าห้องนอนได้ อันที่จริง สิ่งเดียวที่เปลี่ยนไปหลังการรับคำนั้นคือความมั่นใจของต้นเองว่าแอนจะไม่ไป สนใจใครอีก เท่านั้น..

แม้ความบริสุทธิ์ผุดผ่องจะทำให้ต้นภูมิใจ แต่ก็ทำให้เด็กนักเรียนนอกหัวก้าวหน้าอย่างเขารำคาญเช่นกัน ทุกครั้งที่เขาถูกเนื้อต้องตัวเธอ เธอเป็นหลบ ไม่ปล่อยตัวใกล้ชิดเหมือนสาวคนอื่นๆ แถมถ้าเขาพยายามมากไปกว่านั้นเธอยังโกรธ เธอคิดว่าความรักเป็นเรื่องของจิตใจ และเซ็กควรมีเมื่อแต่งงานกันแล้วเท่านั้น

หลายต่อหลายครั้ง ที่เขาอยากบอกเธอว่า ‘เซ็กไม่ใช่เรื่องเสียหาย’ แต่ก็กลัวเธอจะหาว่าเขาคบกับเธอเพียงเพราะเรื่องอย่างว่า หลายครั้งที่ต้นอยากให้แฟนสาวลดละความหัวโบราณลงบ้าง เขาเคยถึงขนาดออกอุบายพาเธอไปเที่ยวกลางคืนเพื่อหวังมอมเมาแล้วเคลมเธอ แต่ก็ไม่สำเร็จ แอนแทบไม่ยอมแตะเหล้า แถมยังโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงเมื่อเขาพยายามแตะเนื้อต้องตัวเธอมากไปกว่าปรกติ

สิ่งที่ทำให้ต้นหื่นกับแอนขนาดนี้ก็เพราะพลานุภาพในตัวเธอที่มีมากกว่าสาวๆ ทุกคนที่เขาเคยพบ มันทำให้เขาตัวสั่นเทิ้มทุกครั้งยามอยู่ใกล้ ต้นไม่แน่ใจว่าที่เขาเป็นถึงขนาดนี้ เพราะความดีงามในตัวเธอ หรือเพราะผิวพรรณอันแสนละเอียดอ่อน หน้าอกใหญ่น่าจับ และก้นกลมงอนอวบอั๋นของเธอกันแน่?

แต่เขารู้ว่าทุกครั้งที่อยู่ใกล้แอน แท่งเอ็นของเขามักตื่นตัวขึ้นมาเองโดยที่เจ้าของไม่ได้สั่งเสมอ ยามแค่จับมือ หรือแค่ได้กลิ่นสาวโชยจากร่างกายเท่านั้น

แอน” ต้นเรียก น้ำเสียงกระเส่า

“อะไรหรือคะ?” แอนหันมา ตาแป๋ว

“ขอพี่เถอะนะ พี่ทนไม่ไหวแล้ว” ต้นพูด ไม่ทันที่แอนจะตอบ เขาก็เอื้อมมือไปกระชากเสื้อนักศึกษาสาวออกจนขาดวิ่น กระดุมหลุดกระจาย เห็นเนินอกขาวผ่อง นุ่มมือ ขนาด 34 นิ้วคัพเอฟที่ใครๆก็อยากเห็น กระเด้งกระดอนภายใต้ยกทรงลูกไม้สีขาวที่ปกปิดไว้แค่ครึ่งเดียว

แต่น่าแปลก แอนยังทำหน้านิ่ง ไม่มีท่าทีตกใจ

“แอนไปแล้วนะคะ” เธอพูดกับเขาอย่างปรกติ ต้นได้สติ ตื่นจากฝันกลางวัน เห็นเขาพาแอนมาส่งถึงบ้านเรียบร้อย และเสื้อผ้าเธอยังอยู่ดี ไม่ได้โดนเขาฉีกกระชากขาดอย่างที่เขาหลงละเมอไปเอง

“วันนี้แอนต้องอ่านหนังสือนะคะ แล้วแอนจะโทรไป ขอบคุณค่ะที่มาส่ง บ๊ายบายค่ะ”

แอนยิ้มหวาน ส่งจุ๊บให้แฟนหนุ่มผู้น่ารักหนึ่งทีก่อนจะเปิดประตูลงจากรถ และเดินเข้าบ้านไป

ต้นฝืนยิ้มโบกมือลาอีก ก่อนจะเหยียบคันเร่งขับเคลื่อนรถยุโรปออกจากหมู่บ้านของแฟนสาว รู้สึกประสาทเกร็งเขม็งปวดหนึบ มันเป็นมากขึ้นทุกครั้งเมื่อเวลาผ่านไปโดยไม่ได้เชยชมร่างกายหอมละมุนของแฟน สาว มันเหมือนชีวิตขาดอะไรไปสักอย่าง ความหอมหวนยังกรุ่นอยู่ในรถจนเขาต้องเปิดกระจก หยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ ขับรถเหมือนคลานพลางครุ่นคิดเงียบๆสักพัก

ก่อนที่จะตัดสินใจกดโทรศัพท์หา เชอรี่ เด็กไซด์ไลน์ที่เขาเคยเจอในงานอีเว้นท์แห่งหนึ่ง กรอกเสียงถามว่าเธออยู่บ้านหรือเปล่า? พอรู้ว่าเธออยู่คอนโดไม่ได้ไปไหนทางจึงสะดวก ต้นรีบดีดบุหรี่ทิ้ง ก่อนกดคันเร่งพารถบีเอ็มดับบลิวคันหรู ตรงดิ่งไปที่คอนโดที่ว่าทันที

This entry was posted in หวาน ซ่อน เปรี้ยว. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s